مراسم هفتگی هیئت «ســـربَـــنـــد»

فیض درس اخلاق محضر حضرت آیت‌الله حامد وفسی

اصفهان - خمینی‌شهر - فلکه کوزه - خیابان پلیس - حـــوزۂ عـــلـــمــیــۂ جـــوادُالائـــمّـــه‌ - علیه‌السلام -

چهارشنبه، ۱۶ مهر ۱۴۰۴

نمایش فیلم کامل جلسه در "ادامه مطلب"

چکیده‌ای از بیانات استاد آیت‌الله حامد وفسی

در جلسهٔ سخنرانی چهارشنبه، ۱۶ مهر ۱۴۰۴ (خمینی‌شهر - اصفهان)

﷽

ارزش عمل در کیفیت آن است
ارزش اعمال در کیفیت آن‌هاست، نه در کثرتشان. عبادتی که با نیت پاک و حضور قلب انجام شود، بسیار برتر از اعمال فراوان اما بی‌توجه و بی‌روح است. آنچه به عمل معنا و اثر می‌بخشد، خلوص نیت و آگاهی از هدف الهی است؛ کمیت بدون کیفیت، در مسیر قرب الهی جایگاهی ندارد.

پیوند علم و ایمان در رشد معنوی
علم و معرفت زیربنای رشد معنوی و اساس ارزش‌مندی عمل انسان به شمار می‌آیند. شناخت درست از معارف دینی ظرفیت وجودی انسان را گسترش می‌دهد و مسیر بندگی را روشن می‌سازد. با این حال، علم زمانی اثرگذار است که با ایمان و اخلاص همراه شود؛ داناییِ بی‌ایمان می‌تواند به انحراف و فساد منتهی گردد و انسان را از حقیقت دور سازد.

اخلاص نیت؛ جوهر کمال انسانی
اخلاص در نیت دومین پایه‌ی کمال انسانی است. عمل زمانی ارزشمند است که تنها برای رضای خدا انجام گیرد. هر انگیزه‌ی غیرالهی، هرچند کوچک، مانند آلودگی‌ای است که جوهر عمل را فاسد می‌سازد. سنجش واقعی اعمال در محضر الهی، بر پایه‌ی نیت و حقیقت درونی آن‌هاست نه ظاهر و صورتشان.

هماهنگی علم و اخلاص در مسیر سلوک
در مسیر سیر و سلوک، علم و عمل باید به گونه‌ای هماهنگ شوند که انسان را از خودبینی و غرور دور سازند. حتی صاحبان دانش و تقوا نیز اگر اخلاص را از دست دهند، از حقیقت بندگی فاصله می‌گیرند. کمال حقیقی در پیوند میان معرفت و اخلاص است؛ جایی که دانایی در خدمت ایمان قرار گیرد و نیت خالص، علم را به نور تبدیل کند.