چکیده‌ای از بیانات استاد آیت‌الله حامد وفسی

در جلسهٔ درس اخلاق سه‌شنبه، ۲۵ آذر ۱۴۰۴

❖﷽❖
«وَ أَكْمَلَ ذَلِكَ لِي بِدَوَامِ الطَّاعَةِ‌»

فاصله شعار تا واقعیت در جامعه اسلامی
جامعه اسلامی زمانی موفق تلقی می‌شود که نتیجه عملکردها با شعارها هم‌خوان باشد. هرچند در برخی حوزه‌ها پیشرفت‌هایی وجود دارد، اما تمرکز صرف بر نقاط قوت و نادیده گرفتن ضعف‌ها موجب خطاست. مردم و حتی نیروهای متدین، عملکرد واقعی مسئولان را معیار قضاوت قرار می‌دهند نه عناوین و ادعاها. ضعف مدیریت، قانون‌گریزی و بی‌کفایتی برخی افراد در مسئولیت‌های کلیدی، باعث ناامیدی جامعه و فراهم شدن زمینه سوءاستفاده دشمن می‌شود.

ناکارآمدی، فساد و پیامدهای نارضایتی عمومی
تداوم ناکامی‌ها در هر نظامی نشان‌دهنده اشکال جدی در ساختار یا مدیریت است و قابل توجیه نیست. پذیرش مسئولیت بدون صلاحیت، فساد اقتصادی و فرهنگی، نبود نظارت مؤثر و برخوردهای غیر بازدارنده با مجرمان، نارضایتی عمومی را تشدید می‌کند. تجربه تاریخی نشان داده است که نارضایتی گسترده می‌تواند کشور را دچار بحران، بی‌ثباتی یا حتی سقوط کند؛ بنابراین عدالت، شفافیت و پاسخ‌گویی مسئولان ضرورتی حیاتی است.

دوام اطاعت؛ شرط پایداری ایمان و هدایت
کمالات دینی مانند ایمان کامل، یقین و عمل صالح، بدون استمرار در اطاعت الهی پایدار نمی‌مانند. هر نعمتی علت بقا دارد و در امور معنوی، این علت «دوام طاعت» است. اطاعت، شرط هدایت مستمر است و بدون آن، عبادت، معرفت و حتی توحید عملی بی‌ثمر می‌شود. بی‌اعتنایی به واجبات یا کوچک شمردن گناهان —حتی در یک مورد — می‌تواند بنیان ایمان و آثار معنوی انسان را از بین ببرد.

تقوا، اسوه‌های اجتماعی و مسئولیت نخبگان
بی‌توجهی به گناه‌های فردی و اجتماعی، عادی‌سازی منکر، ترویج اسوه‌های فاسد و دادن جایگاه و اعتبار اجتماعی به افراد فاقد صلاحیت دینی و اخلاقی، جامعه را از درون فرسوده می‌کند. اطاعت الهی و تقوا باید در رفتار مسئولان و نخبگان به‌صورت عملی دیده شود، نه صرفاً در شعار و عذرخواهی‌های ظاهری. اصلاح جامعه و حفظ نعمت‌های الهی تنها با پایبندی مستمر به اطاعت، قانون‌مداری، تخصص همراه با تقوا و مسئولیت‌پذیری واقعی ممکن است.