بِسْمِ اللَّهِ النُّور

مذاکرات عقیم

«حُبُّ الشَّیءِ یُعْمی وَ یُصِمّ»؛
دلبستگیِ و شیفتگی، چشم حقیقت و گوش عبرت را می‌بندد. وقتی شیفتگی نسبت به آمریکا چنان می‌شود که تحریم‌ها، فشارها و پیمان‌شکنی‌های پیاپی دیده نمی‌شود، این دیگر سیاست نیست؛ حماقت است یا خیانت و در خوشبین ترین حالت، غفلت است.
چند بار باید بدعهدی تکرار شود تا باور کنیم اعتمادِ یک‌طرفه، ساده‌لوحی است؟ چند بار باید فشار افزوده شود تا بفهمیم لبخند سیاسی یا قول شرفِ یک بی‌شرف، تضمین نیست؟!

قرآن هشدار می‌دهد:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ»
و می‌فرماید:
«وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمْ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»

سستی در برابر قدرتِ بدعهد، اسمش عقلانیت نیست؛ اسمش عقب‌نشینی ذلّت‌بار است. تکرار مسیری که بارها نتیجه‌اش فشار بیشتر بوده، تدبیر نیست؛ خطای مکرر است.
حضرت امام خامنه‌ای – مد ظله العالی – تصریح فرمودند: «مذاکره با آمریکا نه هوشمندانه است، نه عاقلانه و نه شرافتمندانه» و آن را برای کشور «مضر» دانسته‌اند.
راه عزت، از ایستادگی و مقاومت بر پایه ایمان و غیرت دینی می‌گذرد نه از التماس به دشمن و فریب ملت.
قدرت ملی با تکیه بر فرهنگ جهاد و شهادت ساخته می‌شود، نه با امید به وعده‌های بی‌پشتوانه دشمن مکار.
سرنوشت ملت‌ها را اراده‌های استوار رقم می‌زند، نه اعتماد به دشمن بدعهد.
«مَنْ جَرَّبَ المُجَرَّبَ حَلَّتْ بِهِ النَّدامَةُ»

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۱۲.۷