بسم الله القاصم الجبّارین

حامیان کشف حجاب

نفاق آنجاست که زبان، سخن از ایمان بگوید؛ اما در مقام عمل، در برابر فرمان خدا بایستد.
«وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ»
و نیز قرآن درباره منافقان می‌فرماید: «إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ»
حکم خداوند متعال تابع هوای نفس صاحبان زر و زور و تزویر نیست و با هیاهوی رسانه‌ها و مصلحت‌سازی سیاست‌بازان تغییر نمی‌کند.
کشف حجاب و برهنگی را نمی‌توان با نام آزادی، روشنفکری، دفاع از زن یا دفاع از وطن توجیه کرد؛ زیرا آزادی و خرافات بی‌اساس، هرگز مجوز شکستن حدود الهی نیست:
«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا»
قرآن حکیم فقط مرتکب فساد را هشدار نمی‌دهد؛ بلکه درباره کسانی که ترویج و اشاعه فحشا می‌کنند می‌فرماید:
«إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ».
پس حمایت، ترویج و عادی‌سازی فساد و فحشا، تنها یک موضع‌گیری ساده نیست؛ هر سخن و حرکتی می‌تواند مشارکت در گناه، جرم و زمینه‌سازی برای گسترش آن باشد.
کسی که به گناه و جرم میدان می‌دهد، فقط در برابر عمل خود مسئول نیست؛ بلکه در برابر آثار و ترویج آن نیز مسئولیت دارد.
«لِيَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُم بِغَيْرِ عِلْمٍ»
در روایت هم آمده است: «مَن سَنَّ فِي الإِسْلَامِ سُنَّةً سَيِّئَةً، فَعَلَيْهِ وِزْرُهَا وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ بَعْدِهِ...» هرکس در اسلام روش و سنت بدی پایه‌گذاری کند، گناه آن و گناه کسانی که پس از او به آن عمل کنند، بر عهده اوست.
بنابراین، در منطق اسلام، پشتیبان و مروّج فساد، نمی‌تواند خود را از مسئولیت فسادِ ترویج‌شده تبرئه کند؛ و مسئولیت او، در مواردی که موجب گسترش و تشویق گناه می‌شود، حتی می‌تواند از مسئولیت مرتکبِ خود مجرم نیز سنگین‌تر باشد.
پس معیار، قرآن است؛ نه هیاهوی رسانه‌ها، نه شعارها و نه توجیهات سیاست‌بازان و نفوذی‌های اسلام آمریکایی.

حق، باطل نمی‌شود؛ حتی اگر برای باطل هزار توجیه بسازند.
و حدود الهی، با فریاد آزادی‌خواهی و وفاق... جابه‌جا نمی‌شود.
«فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ»

یاعلی
۳۰ شهریور ۱۴۰۵