بِسْمِ اللَّهِ النُّورِ

عشق، یا همان محبت شدید و دوست داشتن مفرط، در نظر عارف سه گونه است:

عشق حقیقی: محبت بسیار بین بنده با ذات اقدس الهی؛ مانند عشق حضرت امیرالمؤمنین و حضرت اباعبدالله الحسین ـ صلوات‌الله‌علیهما ـ به حضرت احدیت - عزّوجلّ - .
الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِّلَّهِ.

عشق مجازی: دوستی شدید بین انسان با اولیای الهی و یا اعمال نیکی که محبوب حضرت حق است؛ مانند عشق به حضرت امام علی ـ علیه‌السلام ـ و یا عشق به نماز و شهادت در راه حق.
وَحُبُّ مَحْبُوبِ اللهِ حُبُّ اللهِ.
این عشق قنطره و پلی برای رسیدن به عشق حقیقی است.

عشق دروغین (یا همان عشق حیوانی): که منشأ آن غریزه است؛ مانند علاقه به جنس مخالف، مال و منصب، یا حبّ به آشیان و دفاع غریزی از همسر و فرزند و آشیانه.
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا.
این عشق مانع سلوک و نیازمند تربیت است.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۵.۲ - حضرت آیت‌الله وفسی