بسم الله القاصم الجبارین

قیام لله

«أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا».
قرآن حکیم، انسان را به سکون یا به تماشاگری بی‌طرف دعوت نمی‌کند؛ نخستین فرمان، قیام است، قیامی نه برای نفس، نه برای قدرت و منفعت، بلکه فقط برای ذات اقدس الهی. از آن‌جا که ذات احدیت عین حق است، این فرمان در حقیقت، فرمان به قیام برای حق است:
«ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ».
این برخاستن، صرفاً یک حرکت ذهنی یا توصیه‌ای اخلاقی نیست، بلکه موضعی وجودی است؛ اعلام این حقیقت که انسان مؤمن در نزاع میان حق و باطل، بی‌طرف و خنثی نیست. انسانِ حق‌پرست، نخست از درون برمی‌خیزد؛ از تعصبات، ترس‌ها و منافع محدود عبور می‌کند و در جبهه حق می‌ایستد؛ آنگاه در پرتو این قیام، به تفکر می‌پردازد. تفکری که دیگر آلوده به خودخواهی‌ها و تحریف حقیقت نیست، بلکه در مسیر کشف و تحقق حقیقت قرار می‌گیرد.
این مسیر، به درون محدود نمی‌ماند. قرآن کریم، قیام برای حق را به صحنه اجتماع، تاریخ و سیاست می‌کشاند و آن را با جهاد علیه "فتنه" پیوند می‌زند:
«وَقَاتِلُوهُمْ حَتّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ».
فتنه، تنها یک آشوب سطحی نیست، بلکه هر نظام و ساختاری است که حق را می‌پوشاند، منکر را ترویج می‌نماید و بشریت را از مسیر ولایت الهی به سمت شیطان و دجال‌ها منحرف می‌کند و با ابزار زر و زور و تزویر، باطل را حاکم می‌سازد. از این‌رو، جهاد در منطق قرآن، تلاشی است در ساحت باطنی برای برچیدن حجاب‌ها از دل و دیده؛ و در ساحت بیرونی قتال با کفار و منافقین. جنگ در اسلام تلاشی برای آزادسازی انسان از سلطه جهل، دروغ و ظلم است. این جهاد مقدس، نه از سر خشم و شهوت، بلکه برای رفع موانع هدایت و تحقق عدالت است.

غایت این حرکت نیز روشن و قطعی است:
«لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ».
این، وعده الهی است که حق در نهایت بر همه مکاتب و نظام‌های باطل غلبه خواهد کرد؛ نه به‌عنوان آرزویی مبهم، بلکه به‌عنوان سنتی جاری در متن تاریخ.
حجت‌های حضرت حق تعالی، قافله‌سالاران بشریت در صراط مستقیم دین حق‌اند و آخرین ذخیره هدایت، حضرت حجت بن الحسن - عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف - است. از این‌رو، دین حق، یعنی اسلام ناب محمدی، هرگز محصور و منزوی نمی‌ماند، بلکه در پرتو قیام و جهاد اهل ایمان، به‌تدریج بر ساختارهای فاسد چیره می‌شود و شمس‌الشموس حقیقت از پسِ ابرهای جهل و ظلم، ظهور می‌فرماید.
آیات کریمه، مسیری منسجم را ترسیم می‌کنند: قیام برای حق، سپس تفکر در مسیر حق، و آنگاه جهاد برای رفع فتنه، تا تحقق غلبه نهایی حق در عالم. بر این اساس، سکوت در برابر ظلم و بی‌تفاوتی نسبت به فتنه، سازش با دشمن، ترک فعل و فرار از جهاد با روح این نهضت قرآنی ناسازگار است.

مؤمن حقیقی، شخصیتی اصیل و بصیر است که برای حق برخاسته، می‌ایستد، می‌اندیشد و در میدان عمل در طرف حق قرار می‌گیرد، و همواره آماده است تا خود را فدای حق کند؛ زیرا با ایمان ناب و خالص یافته است که پایان این راه، پیروزی حقیقت است.

«وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ»

یاعلی
۲۰ تیر ۱۴۰۵