تقوا سبب نزول برکت، امنیت، رزق و گشایش در زندگی می‌شود، در حالی که فساد، ظلم، گسترش فحشا، سبب محرومیت از نعمات و نزول بلا است. قرآن قائل به رابطه‌ای مستقیم بین اخلاق و رفتار فردی و اجتماعی انسان با نعمت و یا گرفتاری در زندگی است.

برای مطالعه متن کامل، به "ادامه مطلب" مراجعه نمایید.

بِسْمِ اللَّهِ النُّور

برکت

تقوا در قرآن به معنای مجموعه‌ی ایمان قوی، صفات عالیه اخلاقی و پرهیز از گناه و اطاعت از دستورات الهی است و عامل اصلی نزول برکت‌های الهی در زمین و زندگی انسان است. خداوند می‌فرماید:
《وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ》(أعراف: ۹۶)
این آیه نشان می‌دهد که ایمان و تقوا شرط اصلی دریافت برکات آسمان و زمین است و عدم رعایت تقوا مانع رسیدن نعمت‌ها و برکت‌ها می‌شود.
همچنین خداوند فرموده است:
《وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ》(طلاق: ۲)
یعنی پرهیزکاران نه تنها از سختی‌ها رهایی می‌یابند، بلکه رزق و برکت الهی نیز از منابع غیرمنتظره شامل حالشان می‌شود.

گسترش فساد و محرومیت:
ترک تقوا، زمینه‌ساز فساد، فحشا، ظلم و محرومیت در جامعه است. قرآن به روشنی ارتباط گناه و فساد با نزول بلا و محرومیت مردم را بیان کرده است:
《فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَٰبَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّىٰٓ إِذَا فَرِحُواْ بِمَآ أُوتُوٓاْ أَخَذْنَٰهُم بَغْتَةࣰ فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ》(أنعام: ۴۴)

فساد و ظلم، رشوه و اختلاس، حقوق‌های نجومی و ترک‌فعل، کشف حجاب و برهنگی، بی‌بندوباری و... باعث نابودی انسان و جامعه می‌شود.

نزول بلا به خاطر معصیت:
《فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلْجَرَادَ وَٱلْقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتࣲ مُّفَصَّلَٰتࣲ فَٱسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْمࣰا مُّجْرِمِينَ》(أعراف: ۱۳۳)
این آیات نشان می‌دهد که جرایم مشهود، فساد و نافرمانی الهی موجب نزول بلاها و گرفتاری‌های اجتماعی و طبیعی می‌شود.

محرومیت مردم از نعمات الهی:
《مَن أعرض عن ذِكْرِي فَإِنَّ لهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا》(طه: ۱۲۴)
دوری از یاد خداوند متعال باعث می‌شود که مردم نه تنها از رحمت و نعمت‌های الهی محروم شوند، بلکه زندگی‌ای تنگ و سخت پیدا مینمایند.

تقوا سبب نزول برکت، امنیت، رزق و گشایش در زندگی می‌شود، در حالی که فساد، ظلم، گسترش فحشا، سبب محرومیت از نعمات و نزول بلا است. قرآن قائل به رابطه‌ای مستقیم بین اخلاق و رفتار فردی و اجتماعی انسان با نعمت و یا گرفتاری در زندگی است.
پس، تقوا و پرهیزکاری کلید سعادت و برکت است و معصیت و فساد عامل محرومیت و بلا.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۸.۱۸ - حضرت آیت‌الله وفسی