روحـانـیـت به عنـوان مسئـول ذی ربـط امـور دینـی نقـش اول را در آگـاهی و مطالبـه نسبـت به مسئـولان و رسانـه ها دارد. آیت‌الله وفسـی .......... اعـتمـاد بـه نـفس، دروغـی است بـزرگ که از مسـیـحیـّت غـربی وارد دنیـای اسلام شده است . آیت‌الله حـامد وفسـی ........... موج سـیـاه فـتـنـه جـدیـد، فـرهـنـگــی اســت و راه نـجــات از آن احـیـاء امــر بــه مــعــروف و نــهـی از مــنـکــر است. حضـرت اسـتـاد آیـت‌الله وفـســی ........... در مـورد کـارنـامـه ی فـرهـنگـی انـقلاب، سکـوت بـهتـرین نظـری است کـه می تـوان ابـراز کرد. استـاد اخـلاق تهران حامد وفسـی .......... انـقـلاب ایـران بـه یـک مـعـجـزه الهـی شبیـه‌تـر بـود تـا یـک حـرکـت سیـاسـی مـاننـد سـایـر انـقـلاب‌هـای جـهان و رهـبری آن هم بـه پـیـامبـران الهـی شبـیـه‌تـر بـود تـا رهبـران انقـلابی در دیگـر سرزمیـن‌هـا... حکیـم متـألـه استـاد حـامـد وفسـی

برکت

بِسْمِ اللَّهِ النُّور

برکت

تقوا در قرآن به معنای مجموعه‌ی ایمان قوی، صفات عالیه اخلاقی و پرهیز از گناه و اطاعت از دستورات الهی است و عامل اصلی نزول برکت‌های الهی در زمین و زندگی انسان است. خداوند می‌فرماید:
《وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ》(أعراف: ۹۶)
این آیه نشان می‌دهد که ایمان و تقوا شرط اصلی دریافت برکات آسمان و زمین است و عدم رعایت تقوا مانع رسیدن نعمت‌ها و برکت‌ها می‌شود.
همچنین خداوند فرموده است:
《وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ》(طلاق: ۲)
یعنی پرهیزکاران نه تنها از سختی‌ها رهایی می‌یابند، بلکه رزق و برکت الهی نیز از منابع غیرمنتظره شامل حالشان می‌شود.

گسترش فساد و محرومیت:
ترک تقوا، زمینه‌ساز فساد، فحشا، ظلم و محرومیت در جامعه است. قرآن به روشنی ارتباط گناه و فساد با نزول بلا و محرومیت مردم را بیان کرده است:
《فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَٰبَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّىٰٓ إِذَا فَرِحُواْ بِمَآ أُوتُوٓاْ أَخَذْنَٰهُم بَغْتَةࣰ فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ》(أنعام: ۴۴)

فساد و ظلم، رشوه و اختلاس، حقوق‌های نجومی و ترک‌فعل، کشف حجاب و برهنگی، بی‌بندوباری و... باعث نابودی انسان و جامعه می‌شود.

نزول بلا به خاطر معصیت:
《فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلْجَرَادَ وَٱلْقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتࣲ مُّفَصَّلَٰتࣲ فَٱسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْمࣰا مُّجْرِمِينَ》(أعراف: ۱۳۳)
این آیات نشان می‌دهد که جرایم مشهود، فساد و نافرمانی الهی موجب نزول بلاها و گرفتاری‌های اجتماعی و طبیعی می‌شود.

محرومیت مردم از نعمات الهی:
《مَن أعرض عن ذِكْرِي فَإِنَّ لهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا》(طه: ۱۲۴)
دوری از یاد خداوند متعال باعث می‌شود که مردم نه تنها از رحمت و نعمت‌های الهی محروم شوند، بلکه زندگی‌ای تنگ و سخت پیدا مینمایند.

تقوا سبب نزول برکت، امنیت، رزق و گشایش در زندگی می‌شود، در حالی که فساد، ظلم، گسترش فحشا، سبب محرومیت از نعمات و نزول بلا است. قرآن قائل به رابطه‌ای مستقیم بین اخلاق و رفتار فردی و اجتماعی انسان با نعمت و یا گرفتاری در زندگی است.
پس، تقوا و پرهیزکاری کلید سعادت و برکت است و معصیت و فساد عامل محرومیت و بلا.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۸.۱۸ - حضرت آیت‌الله وفسی

تاریخ: جمعه 28 آذر 1404 | 19:43 | نویسنده: vafsi-bayyenat | نظرات (0)

مطالب مرتبط با این پست

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید