بِسْمِ اللَّهِ النُّور

خیانت بزرگ

مسئولیت و مقام در نظام مقدس جمهوری اسلامی، "امانت الهی" است.
واگذاری این امانت به نالایقان، خیانت به خدا و خلق خدا است.

إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا (۵۸ نساء) این آیه، سنگ‌بنای نقد جدیِ «پارتی‌بازی»، «رانت‌خواری» و «باندبازی» است.

حضرت رسول اکرمﷺ: مَنِ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى عَشَرَةٍ وَ هُوَ یَعْلَمُ أَنَّ فِیهِمْ مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ فَقَدْ خَانَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ.
(هر کس فردی را بر ده نفر مدیر کند، در حالی که می‌داند در میان آنان کسی داناتر از اوست، به خدا و رسولش خیانت کرده است).

حضرت امیرالمؤمنین (ع) در تحلیل علل سقوط حکومت‌ها ‌می‌فرمایند: یُسْتَدَلُّ عَلَى إِدْبَارِ الدُّوَلِ بِأَرْبَعٍ: ...تَقْدِیمِ الْأَرَاذِلِ وَ تَأْخِیرِ الْأَفَاضِلِ
(سقوط دولت‌ها به چهار نشانه شناخته می‌شود: ...مقدم کردن افراد پست و کنار زدن انسان‌های برتر).

قضات را به چهار دسته تقسیم و سه گروه را اهل دوزخ شمرده‌اند:
۱. قاضی جاهل (غیرمتخصص)
۲. قاضی عالمِ تابع هوای نفس
۳. قاضی صادرکننده‌ی حکم نادرست به‌سبب بی‌دقتی

نتیجه‌گیری: ...فَقَدْ غَشَّ اللَّهَ وَغَشَّ رَسُولَهُ وَغَشَّ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِینَ
(کسی که فرد نالایق را منصوب کند، به خدا، رسولش و جامعه‌ی مسلمانان خیانت کرده است).

اسلام عزیز با ارائه‌ی شیوه‌ی صحیح حکمرانی بر پایه‌ی «تخصص و تقوا»، مدیریت نالایقان را عامل موارد زیر می‌داند:
نابودی عدالت اجتماعی / اتلاف بیت‌المال / سقوط اخروی فرد و نظام.
احادیث اهل‌بیت (ع) نه‌تنها نالایقان، بلکه «منصوب‌کنندگان» آنان را مسئول فسادهای ناشی از این فاجعه‌ی اجتماعی می‌دانند.

بازگشت به معیار الهی: إِنَّ خَیْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِیُّ الْأَمِینُ (۲۶ قصص)
(بهترین کسی که می‌توانی به کار گیری، فردی توانا و امین است)

بنابراین عمل واقعی به این آیه شریفه، تنها راه نجات جامعه‌ی اسلامی است.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۵.۱۱ - حضرت آیت‌الله وفسی