بِسْمِ اللَّهِ النُّور

نالایقان

گاه باشد که نااهلان و يا افراد ناشایست، فاقد شجاعت و ایمان راسخ، بر کرسی‌های قدرت تکیه زنند. اینان همچون نگهبانانی نابینا بر گنجینه‌ای گرانبها، نه‌تنها از آن پاسداری نمی‌کنند، بلکه با نادانی، ترس و سستی ایمان، مشکلات را پیچیده‌تر و بحران‌ها را شعله‌ور می‌سازند.

پیامدهای شوم:
۱. گره کور: فقدان تخصص های لازم، مشکلات کوچک را به معضلات بزرگ و لاینحل تبدیل می‌کند.
۲. بزدلی و فرصت‌سوزی: ترس از دشمن و یا ضعف در تصمیم‌های سخت و انفعال، فرصت‌های طلایی را نابود می‌کند. این ترس گاه در لباس "احتیاط" یا "مصلحت اندیشی" و تحت عنوان "عقلانیت" پنهان می‌شود، اما در حقیقت "ناتوانی" است.
۳. ضعف ایمان و ساده‌لوحی: سستی ایمان به خدا و روز جزاء با عدم بصیرت، معیارها را تغییر می‌دهد. منافع شخصی و جاه‌طلبیِ خود یا اطرافیان، جایگزین تقوا و مسئولیت‌پذیری می‌شود و فساد، تبعیض و بی‌عدالتی رشد میکند.

«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ...».
شرط اساسی برای استقرار حکومت صالح و حل مشکلات، ایمان و عمل صالح است.
فرمودند: اذَا وُسِّدَ الْأَمْرُ إِلَى غَیْرِ أَهْلِهِ فَانْتَظِرِ السَّاعَهَ!
هرگاه کار به دست نااهل سپرده شود، منتظر هلاکت باشید!

خاتمه:
قراردادن نالایقانِ بی‌تخصص، ترسو و کم‌ایمان بر مسند قدرت، زخمی عفونت‌زاست که تمام ارکان جامعه را فرا می‌گیرد. حل گره‌های کور و گذر از بحران‌ها، تنها با گزینش شایستگانِ باتقوا، دانا و شجاع بر اساس معیارهای الهی و عقلانی ممکن است. تنها اینان می‌توانند کار را «بر نظام» آورند و جامعه را به صلاح رهنمون شوند.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۵.۲۰ - حضرت آیت‌الله وفسی