"تقیه" یعنی مبارزه عاقلانه...

قدرت‌های تاریخ همیشه با ثروت، خشونت و فریب حقیقت را سرکوب می‌کردند. ابزار مؤمن در برابر این قدرت‌ها منطق و قولِ حق است، اما با تدبیر؛
تقیه یعنی مبارزه عاقلانه نه خودکشی.
شخصیت‌های مبارز تاریخ، با کمترین هزینه و بیشترین اثر، حق را زنده نگه داشته‌اند.
اینکه بدانیم چه زمانی، کجا و چگونه حق را بگوییم.
"تقیه" تدبیری برای ادامهٔ مبارزه در روزهای سخت‌تر است.

حضرت آیت‌الله وفسی

اگر در جامعه‌ای که به نام اسلام و ولایت فقیه اداره می‌شود، همان مظاهر بی‌حجابی و فساد که در دوران طاغوت ترویج می‌شد، امروز بدون برخورد و مجازات دیده شود، این پرسش جدی در اذهان شکل می‌گیرد که پس تفاوت در کجاست؟!

نظام اسلامی برای اقامه دین برپا شده است، نه برای همزیستی مسالمت‌آمیز با منکر!

استاد آیت‌الله وفسی
۲۱ تیر ۱۴۰۵

كُنتُ كَنْزًا مَخْفِيًّا فَأَحْبَبْتُ أَنْ أُعْرَفَ فَخَلَقْتُ...
"گنجی پنهان بودم، پس دوست داشتم که شناخته شوم..."

حب ذات الهی، سرآغاز همهٔ تجلی‌هاست.

حضرت آیت‌الله وفسی

فرمود: معرفةُالنَّفسِ أنفَعُ المَعارف
"خودشناسی سودمندترینِ معارف است."

اما کدام "خود"؟
آن"منِ" وهمی، یا آن "حقیقتی" که ظهور خداست؟

حضرت آیت‌الله وفسی

ریشه ترس از حق‌گویی

حق‌گویی نیازمند دل‌کندن از دلبستگی و عشق به دنیاست.
کسانی که جان را فدای حق می‌کنند (مانند شهید فهمیده)، به راستی به خدا و وعده‌های او ایمان دارند.
آن‌ها دنیا را در ترازوی حق، سبک می‌بینند.
پس تا زمانی که دل‌مان به لذت‌های زودگذر بسته است، زبان‌مان برای گفتن حق، سنگین خواهد بود.

حضرت آیت‌الله وفسی