ارزش حقیقی سخن

"مهم این است که حرف شما عمیق، دقیق و متقن باشد. اگر این‌گونه بود، ارزش دارد."

در فضای پرزرق و برق امروز، گاهی پشتوانه‌های رسانه‌ای یا موقعیت اجتماعی، جایگزین "ارزش ذاتی سخن" می‌شود. اما معیار نهایی، اعتبار خود کلام است. سخنی که بر اساس استدلال محکم (متقن)، دقت در جزئیات و عمق در معنا باشد، حتی اگر از زبان یک فرد عادی بیان شود، ارزشمند و ماندگار است. در مقابل، سخن سست و بی‌اساس، حتی اگر از بلندپایه‌ترین شخصیت‌ها بیان شود، در درازمدت رسوا می‌شود و مردم به آن می‌خندند.

حضرت آیت‌الله وفسی

نردبان عزت و ذلت

فرمود: "هر کس که عزیز باشد و حق را ترک کند، ذلیل می‌شود. و هر کس که ذلیل باشد ولی حق را بچسبد، خدا او را عزیز می‌کند."

این روایت، معادله‌ای الهی برای "عزت" و "ذلت" ارائه می‌دهد. بر اساس این قاعده، عزت واقعی با "چسبیدن به حق" به دست می‌آید، نه با قدرت و ثروت. اگر کسی با تکیه بر موقعیت اجتماعی‌اش، از حق فاصله بگیرد، به زودی خوار و رسوا خواهد شد. در مقابل، فردی که در نظر مردم، ضعیف و کم‌ارزش است، اما استوار بر حقیقت ایستاده، نزد خدا عزیز است و این عزت، دیر یا زود در دنیا نیز آشکار می‌شود.

حضرت آیت‌الله وفسی

کارِ آینه

خورشید (ذات الهی) عاشق جمال خود است.
ما، مانند یک آینه‌ای هستیم که تصویر خورشید در آن افتاده است.
اگر بگویی: "من خودم را دوست دارم"، در اشتباهی!
زیرا آنچه می‌بینی، تو نیستی، انعکاس خورشید است.
کار آینه این نیست که عاشق خود باشد،
کارش این است که صیقل یابد و نور خورشید را هرچه بیشتر و واضح‌تر بازتاب دهد.
عشق تو نیز باید متوجه همان نور باشد.

حضرت آیت‌الله وفسی

طبق آیه شریفه:
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمْ حَرَجࣰا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمࣰا(النساء ٦٥)

خداوند هر کس را که در قلبش
حکم حضرت رسولﷺ را نپذیرد
از دایره مومن حقیقی بیرون کرده
و چنین فردی نمی‌تواند مَرضیّ خداوند باشد.

برگرفته از کتاب هارون - حضرت آیت‌الله وفسی

پاسخ به این سؤال مایه شگفتی است که پس از گذشت چهل سال از انقلاب، آیا ما شاهد فرهنگ فاطمی در جامعه اسلامی هستیم؟!
از خیابانها گرفته تا دانشگاه‌ها، وزارتخانه‌ها، مراکز هنری، رسانه‌ها و...؟!
خصوصاً فضاحت در برخی از ورزش‌های حرفه‌ای زنان و جشنواره فیلم دهه فجر!

امروز نه فقط باید برای شهادت بانوی هر دو عالم گریست، بلکه برای غربت ایشان در میان ما مسلمانان هم باید گریست.

برای مطالعه متن کامل، به "ادامه مطلب" مراجعه نمایید.