حاشیهای بر سخنان حضرت حجتالاسلام والمسلمین حاجعلیاکبری در نماز جمعه تهران
نمایش مهربانی و ادعای خوشاخلاقی با "اطلاق بد اخلاقی" بر منتقدان چگونه ممکن است؟! آیا در واقع این گونه سخنگفتن مصداق بارز دادن القاب زشت به مؤمنان نيست؟!
وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ (حجرات: ۱۱)
خصوصا زمانی که شعار وفاق با فتنهگران و زنان فاسق و پلشت داده میشود و بدنبال جذب آنان و طرد انقلابیون هستیم!
برای مطالعه متن کامل، به "ادامه مطلب" مراجعه نمایید.
بِسْمِ اللَّهِ النُّورِ
خوش اخلاقی و بد اخلاقی
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ (آل عمران: ۱۵۹)
حسن گفتار: وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا (بقره: ۸۳)
وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ(اسراء: ۵۳).
خوشاخلاقی همتراز عبادت شبانهروز معرفی شده است:
إِنَّ صَاحِبَ الْخُلُقِ الْحَسَنِ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ.
نکته: نمایش مهربانی و ادعای خوشاخلاقی با "اطلاق بد اخلاقی" بر منتقدان چگونه ممکن است؟! آیا در واقع این گونه سخنگفتن مصداق بارز دادن القاب زشت به مؤمنان نيست؟!
وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ (حجرات: ۱۱)
خصوصا زمانی که شعار وفاق با فتنهگران و زنان فاسق و پلشت داده میشود و بدنبال جذب آنان و طرد انقلابیون هستیم!
قرآن مرز بین خوشاخلاقی اصیل و سازش با دشمن را تبیین فرموده:
۱. ممنوعیت دوستی با دشمنان:
لَّا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ (آل عمران: ۲۸)
۲. وجوب مبارزه با ظالمان:
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ (انفال: ۳۹)
قرآن مبارزه با ستمگران را نه تنها بداخلاقی نمیداند، بلکه آن را عامل "شفای دلهای مؤمنان" معرفی میکند:
قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ... وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ (توبه: ۱۴)
حضرت علی(ع) در جنگ خندق، با وجود فحشهای عمرو بن عبدود، تنها برای دفاع از حق جنگید؛
از علی آموز اخلاص عمل / شیر حق را دان تو خالی از دغل... ،
کسانی که مبارزه با دشمنان و اهل منکر را "بداخلاقی" مینامند،
دانسته یا ندانسته در مقام عمل، گمراهی را ترویج میکنند.
يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا و باید بدانیم که نتیجه گسترش منکر و تسامح با آنان سبب نابودیِ برکت گشته و بزودی مشمول عذاب الهی میشويم: لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ (نور: ۱۹).
توازن بین مهربانی و مرز خشونت انقلابی:
اسلام عزیز خوشاخلاقی را زینت اسلام میداند، اما آن را به معنای تسلیم در برابر ظالمان و أهل منکر نمیپذیرد:
خوشاخلاقی: رفتار محبتآمیز با مردم، حتی دشمنان شخصی (مثل داستان مرد شامی و امام باقر ع).
- مبارزه قاطع: نبرد با دشمنان خدا که به فساد و فتنهانگیزی در داخل و خارج میپردازند.
هرگونه سازش با ستمگران و أهل منکر به بهانه "خوشاخلاقی"، خیانت به ارزشهای قرآنی و انحراف از جاده صِرَاطَ الْمُسْتَقِيمِ الهیست.
یاعلی
مطرح شده در ۱۴۰۴.۵.۱۷ - حضرت آیتالله وفسی
تاريخ : جمعه 21 شهریور 1404 | 21:01 | نویسنده : سردبــیر | ارسال نظر(0)










