بسم الله القاصم الجبارین

بهای سنگین ولایت‌پذیری

شهادت مظلومانه شیخ فضل‌الله نوری، تنها یک واقعه تلخ تاریخی نیست؛ بلکه نماد تقابل دو جبهه حق و باطل در زمانه معاصر است. عالمی که در میانه غوغای مشروطه، نه تعقل را تعطیل کرد و نه سکوت و وادادگی را تحمل نمود، بلکه با شجاعت در برابر دلدادگان غرب‌پرست، پرچم «مشروطه مشروعه» را برافراشت تا نشان دهد آزادی و عدالت، اگر از مسیر دین جدا شوند، به ابزار سلطه و استکبار بدل خواهند شد. گرچه آنچه در نهایت رقم خورد، نتیجه عمق نفوذ دشمنان و وسعت غفلت اهل ایمان بود.
دست‌های پنهان استعمار، به‌ویژه انگلیس، با بهره‌گیری از جریان‌های غرب‌زده و روشنفکران داخلی، همچون امروز، جوی را ایجاد کردند که در آن صدای حق، یعنی فرمان نایب امام زمان(عج)، به حاشیه رانده شده و حقیقت در میان هیاهوی اباطیل ابلهان گم گردد؛ کسانی که با افتخار نعره تسلیم در برابر دشمن سر می‌دهند و برای آن مرزی نمی‌شناسند.
«وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ».
جناب شیخ فضل‌الله نوری، با بصیرت ایمانی و درایت خدادادی، در حالی‌که از یک سو با صاحبان منصب قلدر، و از سوی دیگر با اصلاح‌طلبان بی‌دین که از سوی ابرقدرت محارب حمایت می‌شدند و در کنار آن با علمای دور از میدان مواجه بود، حقیقتِ مقاومت بر اصول را دریافت.
متأسفانه عده بسیاری فریفته ظواهر تمدن غرب شده، به جای تکیه بر هویت اسلامی، در دام تبلیغات بیگانگان افتادند؛ که برخی از آنان ظاهراً اهل دیانت بودند، ولی قرآن را فراموش کردند:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ»؛ آنان، آگاهانه یا ناآگاهانه، مسیر وابستگی را برگزیدند و زمینه را برای حذف صدای عدالت‌خواهی دینی و نابودی اسلام ناب فراهم کردند.
سر به دار شدن این عالم مجاهد، تجلی سنت الهی در تقابل حق و باطل است؛ «وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ  وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ». اگرچه در ظاهر، جنازه شیخ بر دار، پرچم پیروزی روشنفکران شیفته غرب گشت، اما حقیقت اندیشه او در تاریخ ماندگار شد و نقاب از چهره قبیح جریان‌های وابسته و عشاق تسلیم در برابر غرب برداشت.
امروز نیز بازخوانی این حادثه، صرفاً یک یادآوری تاریخی نیست، بلکه هشداری است برای همه نسل‌ها؛ که مراقب دوستان ابله، نفوذ دشمن، تحریف حقایق و فریب شعارهای انسانیت و حقوق بشر باشند. راه شیخ فضل‌الله نوری، راه مقاومت بر اصول و عدم تسلیم در برابر فشارهای بیرونی و داخلی است؛ «فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ»؛ پس استقامت کن آن‌گونه که مأمور شده‌ای.
بی‌تردید، خون این شهیدان، همچون چراغی فروزان، مسیر حق‌طلبان را روشن خواهد کرد و نشان خواهد داد که هرچند دشمنان با توطئه و فریب به میدان بیایند، اما سرانجام، این حقیقت است که باقی خواهد ماند.

«وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ  إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا»

یاعلی
۱۵ مرداد ۱۴۰۵