در نگاه قرآن، مقام عظیمی به ذوالقرنین داده شده است:
«قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا» (کهف: ۸۶)
چنین جایگاهی مستلزم عصمت است؛ همانگونه که حضرت ابراهیم(ع) قهرمان توحید و بتشکنی بود و هرگز با جاهلیت سازش نکرد. بنابراین، آنچه درباره کوروش نقل شده، نشان میدهد او فرمانروایی زرنگ و زیرک بود و برای سلطه بر مردم به رنگهای گوناگون درمیآمد، نه شخصیتی معصوم.
برای مطالعه متن کامل، به "ادامه مطلب" مراجعه نمایید.
ادامه مطلب
















ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید