حضرت آیت‌الله وفسی:
چه مصیبت و خیانتی بالاتر از آن‌که افراد بی‌اعتقاد، بی‌کفایت و یا بی‌غیرت، بر کرسی‌های مسؤلیتی تکیه زنند که برای بندگان صالح خدا بنا شده است؟

بِسْمِ اللَّهِ النُّور

نااهلان

حضرت حق تعالی در قرآن کریم می‌فرماید:
«إِنَّ اللّهَ یَأمُرُکُم أَن تُؤدُّوا الأماناتِ إِلى‌ أَهلِها»
الله شما را فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به اهلش سپارید.
و این کلام، خطّ قرمزی است در تاریخ ایمان و حکومت دینی.
اما چه مصیبتی بالاتر از آن‌که افراد بی‌اعتقاد، بی‌کفایت و یا بی‌غیرت نسبت به آرمان‌های الهی و انقلابی، بر کرسی‌های مسؤلیتی تکیه زنند که برای بندگان صالح خدا بنا شده است؟
این تنها یک لغزش اداری نیست؛ خیانتی است که روح دینی جامعه و بدنه آن را نابود میکند.
چگونه می‌توان پذیرفت کسانی که نه به انقلاب باور دارند، نه از خون شهیدان حیاء می‌کنند و نه در برابر مسئولیت احساس لرزش باطنی دارند، و حتی حاضر به استعفا نیستند بر کرسی‌های قدرت تکیه زنند؟!

مَنْ وَلّى مِنْ أَمْرِ المُسْلِمِينَ شَيْئًا فَوَلّى رَجُلًا مِنهُمْ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّ فِيهمْ مَنْ هُوَ أَصْلَحُ لَهُمْ مِنْهُ، فَقَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالمُسْلِمِينَ.
هر کس از امور مسلمانان چیزی را پذیرد و کسی را بر آن گمارد و بداند که در میان آنها کسی هست که برای آنها اصلح از اوست، پس به خدا و رسولش و به مسلمانان خیانت کرده است.
پس چگونه برخی، بی‌هیچ ترس از حساب الهی، بر جایگاهی می‌نشینند که نه به آن ایمان دارند و نه برای آن مجاهدت؟
انقلاب اسلامی، میدان تجربه‌جویی، جاه‌طلبی و بی‌تعهدی نیست؛ میدان ایمان، صداقت، کار و فعالیت است. اگر کسی به این مسیر اعتقاد ندارد، شرعاً و عقلاً باید کنار برود تا راه بر اهلش باز باشد. مملکت را نمی‌توان به دستان کسانی سپرد که در نهان، دل به شیطان بسته‌اند.
امروز، جامعه‌ی مؤمن و انقلابی، با افرادی که بر صندلی‌های قدرت چسبیده‌اند و از عهده انجام وظیفه مسئولیت بر نمی‌آیند، یک سخن روشن دارد:
یا اهل ادای امانت الهی باشید، یا اهل استعفا و کنار رفتن برای شایستگان.
و آنان که در مسیر خدمت صادق نیستند، بدانند:
ملائکه حساب در قیامت و مردم در تاریخ انقلاب، نام خادمان را به نیکی و افتخار می‌نویسد و نااهلان را به ننگ ابدی، و این سنّت تغییرناپذیر خداوندی است.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۹.۲۱