بِسْمِ اللَّهِ النُّور

امام زمانم...

زیارت جامعه کبیره گنجینه‌ای عظیم و بی‌‌نظیر از میراث حضرت امام هادی - علیه‌السلام - است؛ زیارتی که در دو کتاب از کتب اربعه، من‌لایحضره‌الفقیه و تهذیب‌الاحکام، با سند معتبر نقل شده و بزرگان آن را هم‌سنگ نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه دانسته‌اند.
 این زیارت صرفاً دعایی عبادی نیست، بلکه مدرسه‌ای در معرفت امام معصوم و منشوری در تبیین حقیقت امامت از منظر شیعه است. آیت‌الله جوادی آملی نیز با شرحی ژرف و حکیمانه، ابعاد معرفتی و قدسی آن را روشن ساخته و نشان داده است که این متن نورانی، راهی است برای شناخت جایگاه حقیقی ولایت در منظومه اسلام اصیل شیعی.
جامعه کبیره امامان را آینه تمام‌نمای اسماء و صفات الهی معرفی می‌کند و حقیقت هدایت و رشد انسان را در تبعیت از آنان می‌داند؛ چراکه ذات اقدس الهی ایشان را «اسوه حسنه» و مقتدای بشریت قرار داده است، نه صرفاً نمونه‌ای از یک عالِم باتقوا.

امروز، اوج این معرفت در شناخت حضرت ولی‌عصر، حجت‌بن‌الحسن - عجل‌الله‌تعالی‌فرجه - متجلی است؛ امامی زنده با شأن دنیوی، که استمرار همان حقیقت اسلام ناب محمدی و ولایت علوی است. معرفت او، معرفت همه امامان و اتصال به سرچشمه هدایت الهی است؛ بنابراین زیارت جامعه کبیره دریچه‌ای قدسی برای وصول به این معرفت والا و آمادگی درک حضور آن حجت عظمای الهی است.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۶.۱۰ - حضرت آیت‌الله وفسی