بی‌شعوری

بِسْمِ اللَّهِ النُّور

بی‌شعوری

بی‌شعوری پدیده‌ای است ناشی از فقدان درک و آگاهی در حداقل قابل قبول. وای که چنین نادانی وارد عرصه سیاست شود! گاهی خود را مصلحی مخلص می‌پندارد، در حالی که نه خرد واقعی دارد و نه فهمی از اخلاق.
استدلال‌های او را، اگر سقراط و ارسطو بشنوند، شگفت‌زده خواهند شد؛ نه به سبب ژرفای اندیشه، بلکه به دلیل ساده‌لوحی و خامی اعجاب آور آن. گاهی طوطی‌وار از بزرگان دین سخنی برمی‌آورد، اما خالی از روح و حقیقت و تنها صدایی بی‌اثر و طبل توخالی است.
در رؤیا و آرزو، خود را پادشاهی پیروز و رهبری حکیم می‌بیند.
این موجود با ظاهر مصلحانه و نصایح پدرانه، اما خام خام! مسیر دین و اخلاق، زندگی و معیشت مردم و حتی سرنوشت آخرت آنان را به تباهی می‌کشاند. تصمیم‌های او نه بر پایه حکمت، که بر پایه ساده‌لوحی و جاه‌طلبی است. و مردم، حیران و دل‌نگران، شاهدند که چگونه ایمان و خردشان در برابر این دلقک، به بازی گرفته می‌شود.

مولانا می‌فرماید:
ز احمقان بگریز چون عیسی گریخت
صحبت احمق بسی خونها که ریخت
اندک اندک آب را دزدد هوا
این چنین احمق بدزدد جان شما