چکیده‌ای از بیانات استاد آیت‌الله حامد وفسی

در جلسهٔ درس اخلاق سه‌شنبه، ۱۳ خرداد ۱۴۰۴

به مناسبت سالگرد شهادت حضرت امام باقر -سلام‌الله‌علیه- ، در وصیت حضرت آمده که ده سال پی‌درپی در ایام حج، مجلس عزاداری برایشان برگزار شود. این نشان می‌دهد که بزرگداشت بزرگان دین و علما، در اندازه‌ای که مقدور و ضروری است، فرصت ارزشمندی برای بیدارسازی و تعمیق معرفت اجتماع فراهم می‌کند.

یادگیری از شخصیت‌های الهی مانند حضرت امام خمینی -رحمه‌الله-، که پس از انقلاب به شکلی عینی و عملی اسلام را در جامعه تجلی بخشید، امتیاز بزرگی است. ایشان همچون «طوفانی با آرامش مطلق» بودند، شخصیتی که جامعۀ متفرق امت را زیر چتر ایمان جمع کرد و الهام‌بخش مستضعفان در سراسر جهان شد. سکوت و فریاد و دیگر محاسن ایشان، همان‌قدر که در افکار مردم تأثیر داشت، در عملکردشان نیز جلوه‌گر بود.

فراز «مُتَابَعَةِ مَنْ أَرْشَدَنِي» در دعای شریف صحیفه، یعنی فقط اطاعت کردن کافی نیست؛ باید آن اطاعت، ما را به رشد برساند. اطاعت بدون رضایت قلبی یا بدون درک از نظام هدایت، ممکن است ما را به مقصد معنوی نرساند. قرآن کریم با بیان «لَآ إِكْرَاهَ فِي ٱلدِّينِۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَيِّ» می‌گوید خداوند انسان را آزاد آفریده تا با عقل و اراده خود مسیر هدایت را انتخاب کند. این آزادی تکوینی (وجودی) برای رسیدن به رشد معنوی است، نه مجوزی برای ارتکاب منکر و فساد. برای دستیابی به رشد، نیاز به علم، ایمان و عمل صالح داریم و همه این‌ها در سایۀ تبعیت آگاهانه از ولایت معصوم یا ولیّ منصوب (چه نصب خاص و چه عام) هستند.

امروز در مقابل «اسلام آمریکایی» قرار داریم؛ سبک زندگی‌ای که با شعار آزادی، ارزش‌های ناب الهی را به چالش می‌کشد. فساد و بی‌حجابی علنی، گسترش فحشا و تضعیف ایمان، نتیجه همین رویکرد است. در چنین شرایطی وظایف سه گروه از انسان‌ها روشن است: رهبر انقلاب با بینش کلان افراد شایسته را منصوب می‌فرمایند، مسئولان منصوب موظف به پاسخ‌گویی و عمل بر پایه قانون و تکلیف‌اند، و عموم مردم نیز با مطالبه‌گری و امر به معروف و نهی از منکر، نقش خود را در صیانت از حاکمیت اسلام ایفا کنند. تنها با مشارکت همۀ این گروه‌هاست که مفاسد و منکرات ریشه‌کن گردیده و مسیر رشد و پیشرفت حقیقی محقق می‌شود.