قانون اساساً برای تغییر رفتار افراد وضع می‌شود تا از این طریق حقوق مردم و کرامت انسانی آنها را در برابر قلدریِ زورگویان و... حفظ کند. عنوان‌های "ظالم، فاسد، فاسق، مجرم" بر کسانی اطلاق می‌شود که از تغییر رفتار خود سرباز می‌زنند؛ از این‌رو قانون برای آنان مجازات پیش‌بینی کرده است. پس وای به حال آن مردمی که قانون‌شکنان در راس امورشان واقع شوند.

عدم اجرای قانون مصوب به هر بهانه - خصوصاً قانونی که به لحاظ احکام اولیه و بنابر تشخیص مصلحتِ امروزِ ولایتِ مطلقه فقیه، حرام است - ظلمی آشکار به اسلام و مسلمین است.

برای مطالعه متن کامل، به "ادامه مطلب" مراجعه نمایید.

بِسْمِ اللَّهِ النُّورِ

قانون

قانون، بنیاد فرهنگ و تمدن بشری است؛ نبودش به معنای بازگشت به وضع طبیعی (قانون جنگل) و سلطهٔ قوی‌ترین‌هاست.
تقوا و نظم، ترکیبی است از تعهد عمیق ایمانی و شریعت مقدس، همراه با تنظیم عقلانی امور روزمره.

قانون اساساً برای تغییر رفتار افراد وضع می‌شود تا از این طریق حقوق مردم و کرامت انسانی آنها را در برابر قلدریِ زورگویان و... حفظ کند. عنوان‌های "ظالم، فاسد، فاسق، مجرم" بر کسانی اطلاق می‌شود که از تغییر رفتار خود سرباز می‌زنند؛ از این‌رو قانون برای آنان مجازات پیش‌بینی کرده است. پس وای به حال آن مردمی که قانون‌شکنان در راس امورشان واقع شوند.

مبانی الهیِ قانون‌گذاری در اسلام:
- انحصار تشریع نزد خداوند: تنها او آگاه به مصالح و مفاسد واقعی انسان است. قوانین الهی (ثابت: احکام اولیه / متغیر: مصلحت‌سنجیِ حاکمِ مأذون) هدف نهایی را "سعادت دنیوی و اخروی" و "عدالت اجتماعی" تعریف می‌کنند.
در نظام‌های دموکراتیک، قانون زادهٔ خرد جمعی است، اما اعتبار حقوق بشر مبتنی بر امضای دولت‌هاست، نه کشف حقیقت. در مقابل، اسلام حقوق بشر را در زیر سایه لطف خداوند متعال و قابل کشف‌ به‌وسیلۀ عقل و نقل می‌داند.
ارکان سعادت جامعه:
۱. قانون جامع: ناظر به دنیا و آخرت.
۲. مجریان عادل: نمونهٔ برتر؛ حکومت امام علی(ع).
- در عصر غیبت، "ولایت فقیه" به مثابه نهاد ناظر و والی، تضمین می‌کند قوانین متغیر در چارچوب شریعت وضع و اجرا شود.

امام خمینی(ره) قانون اساسی را "محور وحدت" می‌دانستند و تخلف مسئولان را تهدیدی بر انسجام جامعه برمی‌شمردند.

عدم اجرای قانون مصوب به هر بهانه - خصوصاً قانونی که به لحاظ احکام اولیه و بنابر تشخیص مصلحتِ امروزِ ولایتِ مطلقه فقیه، حرام است - ظلمی آشکار به اسلام و مسلمین است.
امام علی(ع): "اگر هفت اقلیم جهان را به من دهند تا پوست جوی را از مورچه‌ای به ناحق بگیرم، هرگز چنین نخواهم کرد."

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۵.۱۸ - حضرت آیت‌الله وفسی