بسم الله القاصم الجبّارین

خطر!

استحاله انقلاب اسلامی، از جنگ نظامی استعمارگران به‌مراتب خطرناک‌تر است؛ زیرا در جنگ، دشمن علناً با سلاح وارد میدان می‌شود؛ اما در استحاله، نام انقلاب اسلامی باقی می‌ماند، ولی محتوای آن از درون تهی می‌گردد.
خطر حقیقی آنجاست که عده‌ای، به‌ویژه نسل‌های جدید، به‌تدریج باور کنند: دین فقط برای مسجد و امری شخصی و سلیقه است؛ سیاست باید از دین جدا باشد؛ انقلاب متعلق به نسل‌های گذشته بود؛ مقاومت هزینه‌ای بی‌جا و استقلال اقتصادی غیرممکن است؛ راه پیشرفت، تنها از وابستگی به غرب و تسلیم در برابر کدخدا می‌گذرد!
این همان نقطه‌ای است که دشمن دیگر نیازی به فتح سرزمین جغرافیایی ندارد؛ اگر بتواند ذهن، اراده و باور یک ملت را تسخیر کند، بسیاری از اهداف خود را بدون شلیک حتی یک گلوله به دست آورده است.
پس دشمن فقط آن سرباز در میدان نظامی نیست که مسلحانه وارد مرز می‌شود؛ دشمن می‌تواند در عرصه شناخت، فرهنگ، سبک زندگی و باورها نیز وارد میدان شود.
«وَلا تَهِنوا وَلا تَحْزَنوا وَأنْتُمُ الْأعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ»
سست نشوید و اندوهگین نباشید؛ اگر مؤمن باشید، شما برترید.
حضرت امیرالمؤمنین(ع):
«انْفروا رَحِمَكُمُ اللَّهُ إِلى قِتالِ عَدُوِّكُمْ، وَلَا تَثاقَلوا إلَى الْأرْضِ فَتَقِرّوا بِالْخَسْفِ وَتَبوؤوا بِالذُّلِّ
وَإنَّ أَخا الْحَرْبِ الْأرِقُ، وَمَنْ نامَ لَمْ يُنَمْ عَنْه....»
به سوی نبرد با دشمنانتان حرکت کنید و سستی نورزید که به خواری تن دهید و به ذلت گرفتار شوید. همانا اهل جنگ، بیدار و هوشیار است؛ و آن‌کس که به خواب رود، دشمن در مورد او به خواب نمی‌رود.

کسانیکه آگاهانه و علنی مرتکب کشف حجاب، برهنگی و رفتارهای مستهجن می‌شوند و برخی خواص نیز این فجایع بزرگ را در برابر چشم مردم عادی‌سازی می‌کنند، این جریان «پیاده‌نظام شیطان» است؛ زیرا تحت اوامر شیطان عمل می‌کند:
«إنَّ الشَّيْطَانَ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِالْفَحْشَاءِ»

اما خطر بزرگ‌تر زمانی آغاز می‌شود که همین تغییرات فرهنگی، به تغییر در فهم دین و انقلاب منجر شود؛ اسلام را از عدالت، مبارزه با ظلم، دفاع از مظلوم، امر به معروف و نهی از منکر و یا مقاومت جدا کنند و تنها پوسته‌ای به نام «اسلام رحمانی» باقی بگذارند که هیچ عکس‌العملی در برابر ظلم و نظام سلطه ندارد.
بله؛ قطعاً اسلام، دین رحمت است اما همین پیامبر رحمت، در برابر ظلم و تجاوز هرگز بی‌تفاوت نبود:
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (توبه ۷۳ و تحریم ۹)

پس رحمت بدون شدت علیه ظالم، اسلام کامل نیست؛ صلح بدون عزت، صلح شرافتمندانه نیست؛ و مذاکره‌ای که به تسلیم در برابر نظام سلطه منتهی شود، الهی نیست.

استحاله یعنی انقلاب بماند، اما روح انقلاب دفن شود؛ استقلال «افراطی‌گری»، مقاومت «تندروی»، عدالت «مانع توسعه»، غیرت دینی «عقب‌ماندگی» و وابستگی به بیگانه «عقلانیت» نام بگیرد.
آن وقت، عدالت‌خواه را تندرو و سوپرانقلابی، مدافع استقلال را بی‌خبر از زمانه، مدافع عفاف و حجاب را مخالف آزادی و مدافع مقاومت را ضد پیشرفت می‌خوانند؛ و سرانجام، افسادطلب با نقاب اصلاح‌طلبی به میدان می‌آید.
«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ * أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ»

استحاله را باید همان زمان که قائد شهید امت هشدار دادند و پیش از آنکه به قدرت برسند، نابود می‌کردیم اما برای توبه و جبران خسارت ضروريست هر کسی هر کجا هست، با قلم، زبان و عمل خود از شرافت انسانی، ایمان، عدالت، عزت، استقلال و آرمان‌های انقلاب اسلامی دفاع کند.
نگذاریم دشمن توسط معمم‌های عافیت‌طلب و سردمداران جاه‌طلب و یا ساده‌لوحان خودپسند، در سرزمین اسلام ناب محمدی نفوذ کرده و ذهن و اراده ملت را با افکار مسموم شیطانی و پلیدشان به اسم رحمانیت و صلح‌طلبی تسخیر کند.
ان‌شاءالله نمی‌گذاریم هیچ جریان سیاسی، چه با نام اصلاح‌طلبی و چه با عنوان اصول‌گرایی، انقلاب را به ظواهر و شعارها تقلیل دهد و آرمان تحقق حکومت عدل علوی را قربانی قدرت‌طلبی، منفعت‌جویی و فاصله گرفتن از ارزش‌های انقلاب اسلامی کند.
ملاک و میزان سنجش: وفاداری به عدالت، استقلال، ارزش‌های الهی، آرمان‌های مقدس انقلاب و خدمت صادقانه به اسلام و مسلمین است.
اجازه نخواهیم داد انقلاب و آرمان‌های آن به دست نااهلان و نامحرمان سپرده شود و حقیقت انقلاب زیر غبار شعارها و منافع جناحی به فراموشی سپرده گردد.
﴿فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ﴾

یاعلی
۱۲ شهریور ۱۴۰۵